Skattalækkanir af lífeyrisgreiðslum
Skattfrádráttur fyrir persónuleg framlög er sá sem er hærri, 3.600 pund (brúttó) eða 100% af viðeigandi tekjum.
Öll framlög umfram 60.000 pund, hvort sem þau eru persónuleg eða frá vinnuveitanda, geta verið tekjuskattskyld einstaklingnum.
Möguleiki er að lækka mörkin niður í 10.000 pund þegar peningakaupslífeyrir er fenginn.
Þar sem 60.000 punda hámarkið er ekki að fullu nýtt gæti verið mögulegt að flytja ónotaða upphæð áfram í þrjú ár.
Árleg greiðsla lækkar smám saman fyrir þá sem hafa leiðréttar tekjur yfir 260.000 pundum. Fyrir hver 2 pund af tekjum yfir 260.000 pundum lækkar árleg greiðsla einstaklings um 1 pund, niður í lágmark 10.000 pund.
Vinnuveitendur fá skattalækkun af framlögum vinnuveitanda ef þau eru greidd og innt af hendi „að öllu leyti og eingöngu“ í þágu rekstrarins. Skattalækkunin fyrir stór framlög getur verið dreift yfir nokkur ár.
Sjálfvirk skráning í lífeyrissparnað
Sjálfvirk skráning leggur skyldur á vinnuveitendur að skrá „starfsmenn“ sjálfkrafa í lífeyriskerfi sem byggir á vinnumarkaði. Vinnuveitendur eru skyldugir til að skrá alla „hæfa starfsmenn“ sjálfkrafa í viðurkenndan lífeyrissjóð og greiða lífeyrisiðgjöld fyrir þeirra hönd.
Lágmarksframlag vinnuveitanda: 3%
Heildarlágmarksframlag: 8%
Ef vinnuveitandi greiðir ekki lágmarksiðgjald er starfsmaður skyldugur til að greiða það sem eftir stendur.
Ríkislífeyrir
Grunnlífeyrir ríkisins er reglulega greiðsla frá ríkinu sem einstaklingur kann að eiga rétt á þegar hann nær „lífeyrisaldri ríkisins“.
Grunnlífeyrir ríkisins fer eftir því hversu mörg ár einstaklingur hefur greitt almannatryggingar eða fengið almannatryggingarinneign, t.d. meðan hann var atvinnulaus eða á meðan hann var að sækja ákveðnar bætur.
Til að fá grunnlífeyri frá ríkinu verður einstaklingur að hafa greitt eða fengið inneignargjald fyrir almannatryggingar.
Árið 2016 var ríkislífeyrir breytt í eins þreps ríkislífeyri. Til að njóta góðs af fullri upphæð þarf einstaklingurinn að vera í 35 ár, í stað fyrri 30 ára af lífeyrisgreiðslum eða inneign fyrir alla upphæðina, með hlutfallslegri ávöxtun ef 35 árum er ekki náð. Venjulega þarf 10 hæfnisár til að fá ríkislífeyri. Upphæðin sem einstaklingur fær getur verið hærri eða lægri eftir því hversu lengi hann hefur fengið almannatryggingar. Hún verður aðeins hærri ef þú ert með yfir ákveðna upphæð af viðbótarlífeyri frá ríkinu.
Eins og er getur einstaklingur einnig átt rétt á viðbótarlífeyri frá ríkinu. Hámarksupphæð einstaklings fer eftir fjölda réttindaára á lífeyrissparnaði, tekjum og hvort einstaklingurinn hefur verið samningsbundinn úr kerfinu.
