Mikilvægustu eiginleikar LLP-fyrirtækja
Helsti kosturinn við sameignarfélag (LLP) samanborið við hefðbundið sameignarfélag er að meðlimir LLP (það er mjög mikilvægt að þeir séu ekki kallaðir samstarfsaðilar heldur félagsmenn) geta takmarkað persónulega ábyrgð sína ef eitthvað fer úrskeiðis í rekstrinum, á svipaðan hátt og hluthafar í félagi hafa alltaf getað gert. Að sjálfsögðu getur hver sem er sem lánar peninga til LLP, eins og banki, samt sem áður krafist persónulegra ábyrgða frá meðlimum, eins og þeir gera oft við stjórnarmenn/hluthafa í félagi.
Þar sem fyrirtækjaeigendur hafa áður viljað takmarka persónulega ábyrgð sína hafa þeir venjulega stofnað félög og allur hagnaður þessara félaga er skattskyldur fyrirtækjaskatti. Arður sem félögin greiða getur þá talist tekjur hluthafa. Einkahlutafélög eru skattlögð á allt annan hátt þar sem hagnaðurinn er meðhöndlaður sem persónulegar tekjur félagsmanna eins og þeir hefðu rekið fyrirtæki sitt sem sameignarfélag. Skattlagning félaga og sameignarfélaga er mjög mismunandi en skattlagning ætti ekki að vera aðalatriðið við val á rekstrarformi. Hins vegar geta sumir félagsmenn í einkahlutafélögum verið skattlagðir eins og þeir séu starfsmenn við ákveðnar aðstæður (sjá Skattmeðferð fyrir ákveðna félagsmenn í einkahlutafélögum). Við myndum með ánægju ræða áhrif þessa í hverju tilviki fyrir sig.
Einkahlutafélög (LLPs) verða að framleiða og birta fjárhagsreikninga með svipuðum ítarlegum upplýsingum og sambærileg stór einkahlutafélög. Einkahlutafélög verða að skila árlega reikningum og ársreikningi til fyrirtækjaskrár. Þessi birtingarkrafa er mun strangari en gilda um óinnlimaða sameignarfélög og sérstakar reikningsskilareglur geta leitt til annars hagnaðar en venjulegs sameignarfélags. Skilafrestur er níu mánuðum eftir lok tímabilsins. Fyrirtækjaskrá veitir gagnlegar leiðbeiningar um kröfur varðandi reikninga LLP.
Stofnun einkahlutafélaga eða umbreyting núverandi samstarfsfélags
Einkaleyfafélag (LLP) er stofnað með lögformlegu stofnunarferli sem felur í sér að senda ákveðin skjöl til fyrirtækjaskrár ásamt viðeigandi gjaldi. Þótt það sé ekki lagalega nauðsynlegt, ætti hvert einkaleyfafélag að hafa ítarlegan og yfirgripsmikinn félagsmannasamning til staðar og þarf að hafa leitað lögfræðilegrar eða faglegrar ráðgjafar um þau mál sem samningurinn ætti að fjalla um. Í fjarveru félagsmannasamnings gera lögin ýmsar forsendur um einkaleyfafélagið sem endurspegla hugsanlega ekki það sem einstakir félagsmenn ætluðust ef ágreiningur kemur upp.
Núverandi sameignarfélög geta verið breytt í einkahlutafélag með nákvæmlega sama stofnunarferli og að því gefnu að engar breytingar verði á aðild eða starfsemi sameignarfélagsins, þá er ekki víst að það hafi áhrif á skattastöðu sameignarfélagsins. Aftur þarf að gæta varúðar og ráðgjafar áður en ákvarðanir eru teknar.
Það er ekki mögulegt fyrir einkahlutafélag að breytast í einkahlutafélag og það munu hafa veruleg lagaleg og skattaleg áhrif þegar einkahlutafélag tekur við rekstri fyrirtækis.
Fyrirtækjaskráin veitir gagnlegar leiðbeiningar um löggjöf og bakgrunn sameignarfélaga með takmarkaða ábyrgð.
Hvaða fyrirtæki gætu viljað nota einkahlutafélag (LLP)?
Þær tegundir fyrirtækja sem einkahlutafélög (LLP) voru upphaflega hönnuð fyrir voru fagleg sameignarfélög eins og lögfræðingar, landmælingamenn og endurskoðendur. Í mörgum þessara tilfella, þó ekki öllum, hafa þau ekki getað starfað í gegnum einkahlutafélög vegna takmarkana frá fagfélögum sínum og möguleikinn á að nota einkahlutafélag býður upp á nokkra kosti.
Hins vegar geta önnur fyrirtæki einnig notið góðs af því að nota einkahlutafélög, sérstaklega ný fyrirtæki sem annars hefðu stofnað einkahlutafélög.
Hvaða ábyrgð geta félagsmenn í einkahlutafélagi borið ef eitthvað fer úrskeiðis?
Þar sem einkahlutafélög eru tiltölulega ný af nálinni miðað við aðrar tegundir fyrirtækja, hafa engar ákvarðanir dómstóla enn fallið þar sem eitthvað hefur farið úrskeiðis. Þess vegna er erfitt að svara þessari spurningu en það virðist sem eftirfarandi lýsi stöðunni eins og flestir skilja hana eins og hún er í dag:
- Ef til dæmis meðlimur lögmannsstofnana veitir viðskiptavini slæm ráð og viðskiptavinurinn verður fyrir tjóni af þeim sökum, gæti viðskiptavinurinn hugsanlega stefnt lögmannsstofunni fyrir dómstóla og fengið viðeigandi bætur
- Við vissar aðstæður gæti verið mögulegt að dómstóll geti einnig krafist þess að sá félagsmaður sem veitti ráðgjöfina greiði viðskiptavininum bætur
- Það er þó líklegt að aðrir félagsmenn sem ekki komu beint að ráðgjöfinni beri enga persónulega ábyrgð. Í venjulegu samstarfi er vel mögulegt að þeir hefðu borið persónulega ábyrgð.
Það verður samt sem áður nauðsynlegt fyrir löggilt einkaleyfisstofnanir (og einstaka félagsmenn) sem gætu lent í þessari stöðu að hafa viðeigandi tryggingar.
Hitt svið sem þarf að skoða varðar það sem lögin kalla ólöglega eða gjaldþrota viðskipti. Á sama hátt og stjórnendur fyrirtækja geta verið ákærðir fyrir þessi brot, geta meðlimir einkahlutafélags einnig verið ákærðir (og geta verið sviptir réttindum til að vera meðlimir í einkahlutafélagi í framtíðinni).
Ákvörðun um að nota lögmannsstofu?
Sérhver ákvörðun um að breyta núverandi sameignarfélagi eða stofna nýtt fyrirtæki með því að nota lögfræðistofu (LLP) er flókin ákvörðun sem felur í sér lagaleg, bókhaldsleg og skattaleg atriði.
Skattameðferð fyrir ákveðna félagsmenn í einkahlutafélagi
Einkahlutafélag (LLP) er einstakt þar sem það sameinar takmarkaða ábyrgð félagsmanna sinna og skattalega meðferð hefðbundins sameignarfélags. Einstakir félagsmenn geta talist sjálfstætt starfandi og skattlagðir af hagnaðarhlutdeild sinni.
Hins vegar er það ekki sjálfkrafa fyrir alla félagsmenn að teljast sjálfstætt starfandi. Til dæmis nutu einstaklingar sem venjulega væru taldir starfsmenn í hálaunasviðum eins og lögfræði- og fjármálaþjónustugeiranum upphaflega góðs af stöðu sjálfstætt starfandi í skattalegum tilgangi sem leiddi til taps á atvinnuskatti. Fyrir vikið var skattameðferð ákveðinna félagsmanna í löggiltum einkahlutafélögum breytt þannig að skattar þeirra eru greiddir samkvæmt launagreiðslum (PAYE).
Reglurnar gilda þegar einstaklingur er meðlimur í einkahlutafélagi og þrjú skilyrði eru uppfyllt. Skilyrðin eru:
- Til eru fyrirkomulag þar sem einstaklingur á að inna af hendi þjónustu fyrir félagið, sem félagsmaður, og það væri sanngjarnt að búast við að þær upphæðir sem félagið greiðir vegna þessarar þjónustu séu að öllu leyti eða að verulegu leyti dulbúin laun. Upphæð telst dulbúin laun ef hún er föst eða, ef hún er breytileg, hún er breyting án tillits til heildarhagnaðar félagsins.
- Gagnkvæm réttindi og skyldur félagsmanna og lögmannsstofunnar (LLP) og félagsmanna þess veita einstaklingnum ekki veruleg áhrif á málefni félagsins.
- Framlag einstaklingsins til LLP er minna en 25% af dulbúnum launum. Framlag einstaklingsins er (í almennum skilningi) skilgreint sem sú fjárhæð sem hann lagði til LLP.
