Staða þín skiptir máli
Skattareglurnar eru mjög mismunandi eftir því hvort þú ert sjálfstætt starfandi, sem einkarekinn atvinnurekandi eða meðeigandi, eða hvort þú ert starfsmaður, jafnvel þótt það sé sem starfsmaður eigin fyrirtækis. Hins vegar, á einn eða annan hátt, ef þú vilt hámarka skattstöðu þína, er mikilvægt að halda góð bókhald. Ef ekki, gæti HMRC reynt að leiðrétta skattstöðuna nokkrum árum síðar. Þetta getur leitt til óvæntra reikninga, þar á meðal nokkurra ára skatta, vaxta og viðurlaga.
Þessi upplýsingablað fjallar um stöðu sjálfstætt starfandi einstaklinga.
Að öllu leyti og eingöngu
Sjálfstætt starfandi einstaklingar greiða skatt af hagnaði fyrirtækisins eða hlutdeild sinni í þeim hagnaði. Því er mikilvægast að tryggja að hægt sé að draga kostnað sem stofnað er til frá þeim hagnaði. Til að daglegur rekstrarkostnaður sé frádráttarbær þarf sá kostnaður almennt að vera stofnaður til „að öllu leyti og eingöngu“ í þágu viðskipta til að vera frádráttarbær. Hvað þýðir þetta í reynd? Skattstofan hefur gefið út margar leiðbeiningar um málið sem eru teknar saman hér að neðan.
Notkun heimilisins
Ef sjálfstætt starfandi einstaklingar stunda hluta af rekstri sínum að heiman, þá gæti einhver skattalækkun verið í boði. Skattstofan samþykkir að jafnvel þótt reksturinn sé rekinn annars staðar, þá sé frádráttur fyrir hluta af heimilisútgjöldum samt sem áður ásættanlegur, að því tilskildu að stundum sé hluti heimilisins eingöngu notaður í viðskiptalegum tilgangi. Til að vitna í:
„Ef um minniháttar notkun er að ræða, til dæmis að skrifa niður viðskiptagögn heima, þá má samþykkja sanngjarnt verðtilboð án ítarlegrar fyrirspurnar.“
Til að koma í veg fyrir rugling þýðir það ekki að rekstrarkostnaður þurfi að vera reikningsfærður sérstaklega eða að hluti heimilisins þurfi að vera notaður til frambúðar í rekstri. Hins vegar þýðir það að þegar hluti heimilisins er notaður í rekstri þá er það eina notkunin fyrir þann hluta á þeim tíma.
Skattstofan viðurkennir að hægt sé að skipta kostnaði en á hvaða grundvelli? Jæja, ef krafist er lítillar upphæðar þá hefur Skattstofan yfirleitt ekki mikinn áhuga. Reyndar virðist Skattstofan viðurkenna að mat upp á nokkur pund á viku sé ásættanlegt. Hins vegar, ef krefjast á meira þá leggur Skattstofan til að eftirfarandi þættir séu teknir til greina:
- hlutfallið, miðað við flatarmál heimilisins, sem er notað í atvinnuskyni
- hversu mikið er notað þar sem mælt eða mælanlegt er framboð á rafmagni, gasi eða vatni; og
- hversu lengi það er notað í viðskiptalegum tilgangi.
Hvers konar kostnað get ég sótt um bætur fyrir?
Almennt mun HMRC taka við sanngjörnum hluta af kostnaði eins og fasteignagjöldum, vöxtum af húsnæðislánum, tryggingum, vatnsgjöldum, almennum viðgerðum og leigu, svo og þrifum, hita og ljósi og vatni með mælingu.
Annar leyfilegur kostnaður getur verið kostnaður við viðskiptasímtöl í heimasíma og hlutfall af línuleigu, auk útgjalda vegna internettenginga að því marki sem tengingin er notuð í viðskiptalegum tilgangi.
Hvernig virkar þetta þá í reynd?
Eins og áður hefur komið fram, ef lítið magn af heimavinnu er unnið, þá er nafnvirði vikulegs talna yfirleitt í lagi, en fyrir stórar fullyrðingar gæti verið þörf á vísindalegri aðferð.
Dæmi
Andrés vinnur heima og hefur enga aðra atvinnuaðstöðu. Hann notar aukaherbergi frá kl. 9 til 13 og svo frá kl. 14 til 18. Restina tímans notar fjölskyldan það. Herbergið er um 10% af heildarflatarmáli hússins.
Kostnaðurinn, þar með talið þrif, tryggingar, fasteignagjöld og vextir af húsnæðisláni, er um 8.000 pund. 10% = 800 pund og 8/24 af notkunartímanum er fyrir rekstur, þannig að krafan gæti numið 267 pundum.
Rafmagnskostnaður er samtals 1.500 pund, þannig að 10% eru 150 pund og af því eru 8/24 = 50 pund.
Að auki væri sanngjarnt hlutfall af öðrum kostnaði eins og síma- og breiðbandskostnaði ásættanlegt.
Lykillinn að fullyrðingu Andrésar verður að hann geymir skjöl til að sanna tölurnar og hlutföllin sem notuð voru.
Kostnaður við búnað
Fyrir sjálfstætt starfandi fyrirtæki eru afskriftir eigna tryggðar með skattaívilnunum sem kallast fjármagnsfrádráttur. Fyrir búnað heima, svo sem fartölvu, skrifborð, stól o.s.frv., geta fjármagnsfrádráttur verið í boði á rekstrarhlutfalli (byggt á áætlaðri viðskiptanotkun) þessara eigna. Þannig að ef Andrés notar fartölvuna sína eingöngu í rekstri, þá mun allur kostnaðurinn vera innan reglna um fjármagnsfrádrátt.
Hvað með ferðakostnað?
Önnur afleiðing af því að vinna heiman frá er hugsanleg áhrif á ferðakostnað. Kostnaður við að ferðast frá heimili til vinnustaðar eða starfsemi er almennt ekki leyfður, þar sem hann er persónuleg ákvörðun um búsetu. Sú staðreynd að einstaklingurinn vinnur stundum heima skiptir ekki máli.
Það að einstaklingur vinnur skrifstofustörf í atvinnuskyni ákvarðar ekki eitt og sér starfsstöð hans, svo þótt margir geti sótt um skattalækkun vegna kostnaðar við að vinna heiman frá, munu mun færri geta sótt um greiðslu ferðakostnaðar við að fara til og frá heimavinnustofu sinni.
Að sjálfsögðu gerir þessi meginregla ráð fyrir að til staðar sé viðskipta- eða rekstrarstöð annars staðar þar sem viðskiptin eru rekin. Venjulega er ferðakostnaður milli viðskiptastöðvarinnar og annarra staða þar sem vinna fer fram leyfilegur kostnaður, en ferðakostnaður milli heimilis skattgreiðanda og viðskiptastöðvarinnar er ekki leyfilegur.
Hins vegar, þar sem engin sérstök starfsstöð er utan heimilis, ætti ferðakostnaður til að heimsækja viðskiptavini að vera að fullu leyfilegur. Kjarninn í málinu er hvar fyrirtækið er í raun rekið.
Og að lokum…
Fjármagnstekjuskattur inniheldur skattfrelsi fyrir sölu á einkahúsnæði einstaklings, þekkt sem aðal einkabústaðarfrádráttur (e. principal private home relief (PPR). Þar sem hluti íbúðarinnar er eingöngu notaður í atvinnuskyni, gildir PPR-frádrátturinn ekki um viðskiptalegan hluta hagnaðarins. Hins vegar tekur skattstofan skýrt fram í leiðbeiningum sínum að „stöku og mjög minniháttar“ viðskiptanotkun sé hunsuð.
Vertu sanngjarn
Eins og þú sérð er allt mögulegt en lykilatriðið er að vera skýr varðandi reglurnar, halda góðum bókhaldi og vera skynsamur varðandi það hversu mikið á að krefjast.
